Rury szklane
 
 

Szkło Duran - parametry techniczne
 
 
Właściwości fizyko-chemiczne szkła DURAN®
 

Średni współczynnik rozszerzalności liniowej
α (20 °C; 300 °C) wg DIN ISO 7991 3,3•10-6K-1
Temperatura transformacji Tg 525 °C
Lepkość przy temperaturach (dPa •s)
  l013 górna temperatura odprężania 560°C
  107,6 temperatura mięknięcia 825 °C
  104 temperatura obrabiania 1260 °C
Najwyższa krótkotrwała temperatura użytkowania 500 °C
Gęstość p w temp. 25 °C 2,23g•cm-3
Moduł elastyczności E 64•103N•mm-2
Liczba Poisson µ 0,20
Zdolność przewodzenia ciepła λ  w 90 °C 1,2 W• m-1•K-1
Temperatura oporności właściwej  
  108 ? cm (DIN 52326) tkl00 250 °C
Logarytm objętościowego oporu elektrycznego Ω  • cm  
  w 250 °C 8
  w 350 °C 6,5
Właściwości dielektryczne (1 MHz, 25 °C)  
Wartość dielektryczna ε 4,6
Współczynnik strat dielektrycznych tg δ 37•10-4
Współczynnik załamania światła λ= 587,6 nm) nd 1,473
Stała naprężeń optycznych (DIN 52 314) K 4,0 • 10-6 mm2 • N-1
   

Wytrzymałość rur i kapilar ze szkła DURAN ® na ciśnienie

Obliczanie wytrzymałości na ciśnienie (p) przy podanej grubości ścianki (Sc) i średnicy zewnętrznej (Dz)
Obliczanie grubosci ścianki (Sc) przy podanym ciśnieniu (p) i średnicy zewnętrznej (Dz)

Dz = średnica zewn. (mm)
Sc = grubość ścianki (mm)
P = wytrzymałość na ciśnienie (bar)
K = wytrzymałość  (N/mm)
S = współczynnik bezpieczeństwa
 
   Wytrzymałość dla szkła DURAN borokrzemowego 3.3:
K/S = 7 N mm-2 zgodnie z normą DIN EN 1595:
przyrządy ciśnieniowe ze szkła borokrzemowego 3.3;
ogólne zasady obliczeń, produkcja i sprawdzanie.
Na wytrzymałość na ciśnienie może mieć wpływ np.:
  • różnica temperatur między ścianką wewnętrzną i zewnętrzną
  • jakość powierzchni
  • obróbka końcowa
  • dotrzymanie warunków zabudowy dla zbiorników ciśnieniowych
  • długość rury
Odporność na szok termiczny

   Odporność na szok termiczny w powołaniu na normę DIN 52 313 jest różnicą temperatur między gorącą próbką
a zimną kąpielą wodną (temperatura pokojowa) przy której 50 % próbek wykazuje poważne pęknięcia po szybkim zanurzeniu w kąpieli wodnej. Odporność na szok termiczny rur, kapilar I prętów zależy od grubości ścianki, kształtu, wielkości schłodzonej powierzchni, stanu powierzchni, istniejących naprężeń i obróbki końcowej. Nierównomierne, szybkie nagrzewanie lub schładzanie prowadzi przez powstawanie naprężeń do pęknięć. Nie zaleca się przekraczać różnicy temperatur ponad 120 °C. Przy grubych ściankach różnica ta jest ograniczona do niższych wartości. Poniżej podano przykładowe wartości pomiarowe odporności na szok termiczny dla rur i prętów ze szkła DURAN®.
Wartości te mogą służyć tylko jako wartości orientacyjne, są możliwe znaczne różnice pomiędzy elementami o takich samych wymiarach.
 

Rury  Dz 50,5 / Sc 5,00 mm: 220 °C
         Dz 133,0 / Sc 7,00 mm: 180 °C
         Dz 120,0 / Sc 8,00 mm: 180 °C
Pręty Dz 24,0 mm: 140 °C

 


Skład chemiczny
(główne składniki w % wag.)

SIO2           B203      Na20 + K20        Al203

81            13               4                    2

 


Własności chemiczne

Klasa odporności hydrolitycznej (DIN ISO 719)                  1
Klasa odporności na kwasy (DIN 12116)                            1
Klasa odporności na zasady (DIN ISO 695)                        2
 




 
 


   Szkło DURAN® jest odporne na działanie wody, neutralnych I kwaśnych roztworów, silnych kwasów i ich mieszanek oraz na działanie chloru, bromu, jodu i substancji organicznych. Również przy dłuższych czasach wystawienia na ich działanie
i temperaturach powyżej 100 °C odporność szkła DURAN® przekracza odporność większości metali i tworzyw. Pod działaniem wody i kwasów ze szkła wypłukiwane
są tylko znikome ilości, głównie jednowartościowych jonów. Przy tym tworzy się
na powierzchni szkła bardzo cienka warstwa żelu krzemowego, który hamuje dalszą korozję powierzchni. Wraz ze wzrostem temperatury i stężenia kwas fluorowodorowy, gorący kwas fosforowy I roztwory alkaliczne coraz bardziej atakują powierzchnię szkła.
 

 

© LABART Sp. z o.o. - szkło laboratoryjne.